Komunikacja

Każdy może mniej lub bardziej precyzyjnie powiedzieć, co to jest komunikacja. I w zależności od słownika definicje będą różniły się między sobą. Na potrzeby nauki do matury przyjęłam takie tłumaczenie: Komunikacja to przemieszczenie ludzi, ładunków i informacji za pomocą różnych środków transportu oraz środków łączności. Od razu widać, że na komunikację składa się transport (drogowy, kolejowy, lotniczy, morski, rurociągowy itp.) oraz łączność (poczta, telefon, internet itp.). Składowe komunikacji są komplementarne (np. rozwój lotnictwa i rozwój poczty, rozwój kolei i rozwój dróg) oraz substytucyjne (np. brak internetu <-> rozwój transportu drogowego; kiepskie drogi <-> rozwój telefonii komórkowej). Wszystkie punkty (np. zajezdnie) i linie komunikacyjne powinny tworzyć skoordynowaną całość.

Co wpływa na komunikację?

Wbrew pozorom komunikacja zależy w takim samym stopniu od natury, jak i od ludzi. Oto kilka czynników wpływających na rozwój komunikacji:

• ukształtowanie terenu
  • tunele przez góry
  • konieczność wznoszenia wiaduktów
  • niwelacje terenu
  • dłuższe drogi w bardziej pofałdowanym terenie
  • problemy z zasięgiem w górach
• budowa geologiczna
  • dodatkowe nakłady na stabilizację gruntu na terenach wiecznej zmarzliny, piaskach
  • inna technologia wymagana na terenach sejsmicznych
• klimat
  • wysokie amplitudy temperatur determinują wielkość szczelin dylatacyjnych (uwzględniających rozszerzalność cieplną materiałów, szczególnie metali)
• hydrologia
  • konieczność budowy mostów
  • wysokość pływów morskich

[rs-ads block="W środku"]

Potrzeby komunikacyjne

Różne kraje czy społeczności mają różne potrzeby komunikacyjne, co jest związane z ich rozwojem cywilizacyjnym. Kraje słabiej rozwinięte lub przedprzemysłowe mają niski wskaźnik sieci transportowej i praktycznie żadnej łączności. Państwa wchodzące w okres przemysłowy bardzo rozwijają sieć transportową i w niewielkim stopniu łączność. Sprzedając surowce i produkty przemysłowe używają najczęściej transportu drogowego i kolejowego. Kraje wysoko rozwinięte i poprzemysłowe stawiają na łączność, w mniejszym stopniu używając sieci transportowej, ponieważ sporo usług nie wymaga przemieszczenia osób i ładunków. Dużo zależy od liczby ludności, zamożności społeczeństwa, a co za tym idzie jego mobilności, oddalenia punktów produkcji i rynków zbytu.