Wielkość i rozmieszczenie produkcji mięsa drobiowego na świecie

Drób jest drugim na świecie (zaraz po wieprzowinie) najchętniej spożywanym typem mięsa. Na przykład w Polsce średnie roczne spożycie drobiu to około 30 kg na osobę. Wartość ta różni się w zależności od regionu świata, na co wpływ mają tak uwarunkowania klimatyczne, jak i czynniki kulturowe (np. w Indiach spożywa się zaledwie 4 kg wszelkich typów mięsa rocznie na osobę). W kategorii ptasiego mięsa najchętniej jemy kurczaki, znacznie rzadziej natomiast sięgamy po gęsinę.

Pogłowie drobiu

W ostatnich latach można zaobserwować wzrost znaczenia chowu drobiu (kury, kaczki i indyk). Prowadzi się go głównie w kierunku mięsnym i w celu uzyskania jaj (rzadziej w wyniku zapotrzebowania na pierze). Zwykle ma on charakter intensywny, klatkowy, z użyciem wysokowydajnych pasz. Jego prowadzenie jest stosunkowo łatwe i tanie, dlatego cieszy się popularnością w wielu krajach świata. Dużym osiągnięciem w ostatnich czasach była automatyzacja wielu prac w kurnikach. Pomimo tych nakładów, chów drobiu jest bardzo opłacalny - kura wkracza w okres produkcyjny już w 6 miesięcy po umieszczeniu jaja w inkubatorze, mięso drobiowe można uzyskać już po 8‑10 tygodniach, natomiast wszelkie produkty chowu nie wymagają przetworzenia. Chów ekstensywny (wolnowybiegowy) występuje rzadziej, głównie w Afryce, niektórych krajów Azji Południowej i coraz częściej w ekologicznych gospodarstwach Europy Zachodniej. W niektórych krajach, np. w Turcji i państwach Europy Południowej, prowadzi się także chów mieszany (półintensywny).

Chów drobiu jest dobrym kierunkiem uzupełniającym w rolnictwie, a wielkość stada może być dostosowana do ilości posiadanej paszy. Dotyczy to także chowu przemysłowego (towarowego), gdyż można wykorzystywać odpady z młynów, przetwórni mięsnych, rybnych czy olejarni, a także - w coraz mniejszym stopniu - ziarno wyprodukowane w danym gospodarstwie.

W 2018 r. pogłowie drobiu wynosiło 25,7 mld sztuk. Oznacza to, że przewyższało ono ponad trzykrotnie liczbę ludności świata. Wśród drobiu największą grupę stanowił drób kurzy (92,3%). Kaczki stanowiły 4,4%, indyki - 1,8%, gęsi i perliczki - 1,4%, a gołębie i inne - 0,1%.

W rankingu pogłowia drobiu przodowały państwa o dużej liczbie ludności (np. Chiny - ok. 1/4 światowego pogłowia), a także państwa islamskie, muzułmanie bowiem nie mogą spożywać wieprzowiny, więc muszą hodować inne zwierzęta w celu uzyskania mięsa, jak również te o niekorzystnych warunkach przyrodniczych do chowu bydła czy owiec (np. Iran).

[caption id="attachment_15295" align="alignnone" width="1920"] Struktura pogłowia drobiu według państw,źródło FAOStat.[/caption]

Ciekawostka

Chiny są największym producentem zarówno drobiu ogółem, jak i poszczególnych jego gatunków, np. kur, kaczek czy gęsi. Jedynie w przypadku pogłowia indyków kraj ten ustępuje miejsca Stanom Zjednoczonym.

Hodowla drobiu, zwłaszcza kur, nie wymaga dużej przestrzeni. Duże ich pogłowie występuje na wielkich fermach, często w bliskim sąsiedztwie miast (z uwagi na chłonny rynek zbytu), a także na gęsto zaludnionych obszarach wiejskich. Ptaki te są zwykle skoncentrowane na niewielkiej powierzchni w wielopoziomowych kurnikach. Przetrzymywane są one w ciasnych klatkach przy sztucznym oświetleniu. Duża, punktowa koncentracja chowu tych zwierząt jest szczególnie dobrze widoczna na poniższej mapie we wschodniej części USA, południowej Brazylii, w różnych częściach Europy i Azji Południowej, Wschodniej oraz Południowo‑Wschodniej. Chów drobiu ma marginalne znaczenie jedynie na obszarach pustynnych, wysokogórskich, chłodnych oraz na obszarze wilgotnych lasów równikowych. Polecenie 1 Przeanalizuj poniższą mapę, a następnie wyjaśnij przyczyny dużej i małej obsady drobiu w wybranych państwach świata.